Telefoneren met een autist

“Tringgg” mijn mobiele telefoon gaat. Een onbekend nummer. Normaal neem ik onbekende nummers niet op, maar omdat het weleens een vervoerder is geweest waag ik toch de gok. En ja, net als iedere autist heb ik een gruwelijke hekel aan telefoneren. Waarom? Omdat je, zonder dat je iemand ziet en de non-verbale signalen kunt lezen, flink moet puzzelen wat iemand wil én dan ook nog eens voor jezelf opkomen. Pfff.

“Met Vera”
"Spreek ik met het emotie expertise centrum?" Oh ze belt zakelijk op mijn prive nummer.. hmm
"Ja"
“Met…” en toen kwam er een hele mond vol die ik niet direct kon verstaan. Ik weet dus op dat moment nog niet wie ik aan de lijn heb. Ze praat heel snel en ik kan net de woorden ‘dagbesteding’, ‘begeleidt wonen’ en ‘bus die gefinancierd moeten worden’ oppikken. Of een collega bij me langs mag komen om iets uit te leggen. ‘Langskomen?!’ Het woord langskomen triggert, want dat is voor iemand met autisme een enorme inbreuk op: privacy, efficiency, energie en productiviteit. Dus probeer ik tijdens het gesprek al uit te puzzelen wat ze van me wil, zodat ik kan bepalen of het mijn tijd en energie en al die andere onrust waard is. Natuurlijk willen ze dat niet zeggen, want waarschijnlijk willen ze geld van me. Tenminste, dat zegt mijn man altijd.

Help! Een verkoper aan de lijn

“Hoe komt u eigenlijk aan mijn nummer, want dit is een privé mobiel nummer?” Ja, ik was nog aan het begin van uitpuzzelen hoe het komt dat deze vreemde mevrouw mij belt. Nu daagt mij ook dat mijn man me ooit vertelde dat verkopers altijd graag langskomen, omdat ze beter scoren als ze over de drempel zijn. Maar zo werkt het voor een autist dus niet.

“Dus als ik het goed begrijp gaat het om een bus voor zes mensen?” In mijn brein verschijnt ook een mail die ik gisteren in mijn mailbox vond met een verzoek voor een webinar voor een groep van 75 man en een verzoek voor een wekelijkse rubriek in een magazine. Allebei gratis. Als ik mijn tijd moet verdelen kan ik dus het best kiezen voor een van de drie mooie projecten om anderen te helpen waar ik met de minste energie de meeste output geef. En dat is een bus voor zes mensen dus niet.

Gelukkig heb ik door de jaren heen al een aantal dingen geleerd:

  1. Ik maak nooit concrete afspraken zonder daar eerst in mijn eigen stilte over na te denken
  2. Ik mag het gesprek leiden naar wat ik nodig heb

“Kunt u dat in plaats van langs te komen ook in email sturen? U heeft namelijk een autist aan de lijn en dat is echt de meest efficiënte manier om van mij iets gedaan te krijgen. Langskomen is echt té overbelastend en dus kansloos” Ze wordt direct ongemakkelijk door mijn directe manier van communiceren.

“Uh ja, dan zal ik u de foto sturen” Foto?! Wat heb ik aan een foto? Denk ik. (dat deel van haar verhaal had ik vast niet opgepakt)
“Zet u er dan ook bij waar het om gaat en wat u van mij wil?” Want verkooppraatjes werken niet bij ons. Wij willen graag alle informatie zo duidelijk er eerlijk mogen en dan kun je met ons praten.

Natuurlijk had ik haar af moeten poeieren, maar dat kan ik niet. En dus wacht mij zometeen de zware taak om hoofdzaak van bijzaak te scheiden… en goed te voelen wat wel en niet kan, wat wel en niet bij me past. En een autist doet dat heel secuur. Ja, voor mij is het beter om een geheim nummer te hebben.

2 reacties op “Telefoneren met een autist”

  1. Wat een bijzondere gelijkenis met mijn telefoon gesprek met een telefonische verkoper een paar weken geleden. Waar ik ook direct even over ‘moest’ schrijven.

    Vera Helleman

    De telefoon rinkelt en ik loop met enige nieuwsgierigheid naar de keuken, waar mijn telefoon op de koelkast ligt. Een onbekend nummer, maar ik ben zo goed gehumeurd dat ik vandaag voor de verandering eens opneem: ‘Hallo, goedemiddag, met Charmaine.’

    ‘Goedenmiddag mevrouw Fühler-den Hollander, Ik bel namens …… ‘ en hij zegt de naam van het bedrijf, of wat het ook is, zo snel en half ingeslikt, dat ik het niet kan verstaan.

    Hoe weet deze jongeman mijn naam, en waar is hij van? Ik moet hem ergens van kennen, anders weet hij mijn naam niet, hoewel mijn naam ook niet helemaal klopt.

    ‘Bel ik gelegen?’

    Ik reageer: ‘Gelegen…. Nou… dat opzich wel…. Maar je zegt mijn naam nogal ongelegen. Ik ben al twee jaar gescheiden.
    Waar gaat dit over?
    Waar ben je van?
    Je wilt me toch niets verkopen hoop ik, hè?’

    En ik denk aan de afgelopen drie jaren, waarin mij zoveel oren zijn aangenaaid, door een malafide energiemaatschappij, dat ik inmiddels net zo goed kan horen als een grote wasmot. En die heeft dus het beste gehoor van het hele dierenrijk. Dat heeft een schotse wetenschapper in 2013 ontdekt, volgens Wikipedia.

    Vervolgens word ik opslag chagrijnig als ik terugdenk aan die tijd, en wil de hoorn er het liefst opgooien. ‘Joe, doei en de mazzel’ zeggen, en écht nooit meer aan die tijd hoeven terugdenken. Maar de jongen houdt mij aan de lijn. En dat tot mijn eigen verbazing.

    ‘Oh, oh, dan begin ik het gesprek toch gezellig opnieuw.’ zegt hij.

    Hé wat leuk denk ik dan, geen direct gezaag over een dienst of product maar een onverwachte grappige wending, en hij volgt zijn script niet. Wat leuk!

    Ik weet nog als ik dat niet deed, toen ik een blauwe maandag in een callcenter werkte, ik op het matje werd geroepen. De baas luisterde dan stiekem met mij mee, terwijl hij deedt alsof hij wat naslagwerk zat te lezen. Dood nerveus werd ik van die man, die dan over zijn kleine ronde brilletje mijn kant op keek en naar mij zwaaide. Iets articuleerde zonder te spreken, waardoor ik wist dat ik zo met hem in gesprek moest, nadat ik door de grond was gezakt in mijn gesprek met een potentiële klant.

    ‘Goedemiddag mevrouw den Hollander…’ zegt hij dan op een hele vrolijke en vriendelijke toon, waarna mijn gedachten veranderen naar: Zo mag ik het horen, dit is stukken beter.’ Ik ontspan weer en ben er helemaal klaar voor, waar is deze jongeman toch van?

    ‘Bel ik u gelegen?’ vraagt hij weer.
    Ik zeg: ‘Ja, je doet het goed hoor, vertel me maar wat je mij wilt vertellen’ en moet een beetje glimlachen om zijn nieuwe wending, waardoor mijn gemoedstoestand bijtrekt.

    Laten we wel wezen, het is toch ook verschrikkelijk werk (als het je niet ligt).
    Zal deze jongeman net als ik, ook het zweet onder zijn oksels hebben klotsen? Het liefst met zijn pen willen tikken van nerveuziteit? Zijn handen voor zijn gezicht slaan als hij er weer een hoorn opgegooid krijgt? Geen commissie krijgen, als hij niet aan het aantal deals per shift komt, wat ’s morgens in de vergadering is vastgesteld? Willen wegrennen, omdat het gewoon het vreselijkste baantje in de wereld is?
    Maar echt, het was mijn ergste baantje in mijn leven. Respect dat hij daar zit, van zijn script afwijkt, er een leuke wending aangeeft.
    Waarschijnlijk voelt hij zich er wel oké bij, hij kan immers ook praten zonder heel overdreven te slijmen.

    Dus ik besluit aardig te blijven, heel vriendelijk dit gesprek tot een zorgeloos einde te brengen. Dat is ook gewoon beter voor iedereen. Ook zonder bel-me-niet-registerer, want die is net zo malafide als het energiebedrijf waar ik mijzelf bij aan liet sluiten.

    ‘Ik bel u omdat de prijzen voor energie zijn gedaald, u heeft ooit vermeld daar wel interesse in te hebben, als het zover zou zijn.’

    Dus ik zeg: ‘Weetje wat het is…. Ik wil gewoon niet meer overstappen.’

    Hij vraagt waarom ik dat niet wil.

    ‘Ik wil er niet eens meer over praten, nooit niet. Je bent een leuke jongeman, ik hoop dat je goed betaald krijg voor je baantje, en dat je plezier hebt in je werk. Weetje trouwens wanneer jij echt tot je recht komt?’

    ‘Nee.’ zegt hij.

    ‘Als je van jouw script afwijkt. Dan vind ik jou veel leuker! Je zei: ‘oh dan begin ik dit gesprek toch gezellig opnieuw.’ Dat is veel echter. En dat doe je dan vol enthousiasme. Ik zou zeggen, ga vooral daarmee door. Dat vond ik leuk.
    Maar nee, echt niet. Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt nog eens een oor aangenaaid te krijgen. Mee te gaan in jouw script.
    Dan maar een iets hogere maandlasten.
    Nooit meer gezeik met overstappen, weet je hoe fijn dat is?
    Hoeveel geld ik daarvoor over heb?
    Hoeveel tijd en energie ik daardoor bespaar?’ Zeg ik rustig, vriendelijk en misschien ook een beetje streng.

    ‘Nee, mevrouw, dat weet ik niet.’

    ‘Geloof me, meer dan jij mij nu gaat aanbieden. Dus ik zal vriendelijk blijven en je nu gedag zeggen. Dag, fijne dag!’ besluit ik het gesprek.
    En hij wenst mij ook nog een fijne dag.

    Het blijven toch doorzagers, die callcenters. In mijn leven zal ik ongeveer 480 keer ongesteld worden waar ik ’niks’ aan heb. En hoevaak zal ik nog door die lui opgebeld worden, waar ik ook niks aan heb?

    Dus ik maak er maar het beste van. Als ik in een goede bui ben zal ik eens proberen zijn of haar script te herschrijven. Het gesprek naar iets anders, iets leukers te leiden, hem of haar uit gaan vragen. Dat lijkt mij best heel leuk! Maar zover zal het vast niet gaan komen, want het is nooit gelijkwaardig zo een gesprek.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

logo nieuw

"Het is mijn levenslange fascinatie geweest te onderzoeken waarom mensen zeggen wat ze zeggen en doen wat ze doen... omdat het zo onlogisch voorkwam"

Vera geeft trainingen in samenwerking met het EEC

Abonneer je op onze nieuwsbrief

Something went wrong. Please check your entries and try again.

We gebruiken MailChimp als ons marketingautomatiseringsplatform. Door hieronder te klikken en dit formulier in te dienen, erkent u dat de door u verstrekte gegevens worden overgedragen aan MailChimp voor verwerking in overeenstemming met het Privacybeleid en de Voorwaarden van MailChimp.

 
OMDAT INZICHT HET VERSCHIL MAAKT

Het Emotie Expertise Centrum heeft als doelstelling het overdragen van kennis en inzicht over de functie, boodschap, werking van en omgang met emoties.
Wij streven ernaar dat emoties weer de positieve aandacht krijgen die ze verdienen, zodat de mens in balans met zichzelf en zijn omgeving kan functioneren.

Volg vera op:

0
    0
    Jouw winkelmand
    Winkelmand is leegTerug naar shop
    Scroll naar top

    Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

    De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

    Sluiten